Blog Image

Repetitieblog

Repetities van Encore

OP dit blog kun je lezen wat we op de repetitie geoefend hebben en welke bijzonderheden over die avond te vertellen valt.

Donderdag 10 oktober 2019

Repetities Posted on 12 Oct, 2019 16:36:38

Na het welkomstwoord van Bram, de warming-up en het bereiken van volledige zuiverheid beginnen we vanavond met het Ave Maria.

Twee weken afwezigheid en een Bram die ons “a capella” laat zingen  maken hoorbaar dat we bij bepaalde passages niet vrij zingen. Dat zit ons niet lekker, want er komt een mooi Najaarsconcert op zondag 10 november aan. Er zit niets anders op dan de passage “Nunc et in hora” stevig door te akkeren. Het lijkt eigenlijk op inslijpen van de muzieknoten. Bram concentreert zich eerst op de baspartij. Dan volgen de alten en als het fundament staat, zingen we tenslotte allemaal samen. Bram spitst de oren en constateert dat nu alles klopt.

Op dezelfde manier gaan we aan de slag met Memory. Ook hier blijkt lokaal wat herstel nodig. Het koor werkt er hard aan en beleeft daar ook nog plezier aan.

Hoewel het programma nog niet officieel bekend is, wordt het na de pauze langzamerhand duidelijk. Bram geeft elke stempartij een eigen startnoot en laat Encore vervolgens Tjèbjè Pojiem zingen. Zonder begeleiding blijft Encore redelijk op hoogte. Dat is bij Castles in the air wel even anders. Door gelijk in te ademen, in lange zinnen te zingen en met steun van de pianobegeleiding komt het goed. In het verlengde daarvan nemen we ook Beyond the sea mee. Ook hier is sprake van ademnood en behoeft de dynamiek aandacht De componist heeft de crescendo’s niet voor niets geschreven! In dit blokje hoor natuurlijk ook het prachtige Stars of the summernight. De dynamiek komt hier volledig tot zijn recht.

Dan gaat het boek open bij “West Side Story”. Tonight hebben we zo vaak gezongen en toch durven maar weinig zangers het zonder hun boek aan. Een beetje onwennig zingen we Some where. En tot onze grote verrassing zingen we als laatste lied niet I feel pretty. Bram legt opnieuw Memory op de lessenaar. Het levert ons een geweldige oorwurm voor de komende week op.

Tussen twee haakjes. U heeft begrepen dat u al kaarten voor ons fraaie Najaarsconcert kunt kopen? Het zal die novemberzondag wel nat en grijs zijn. En van onze prachtige muziek krijgt menigeen een warm gevoel van binnen!



Donderdag 26 september 2019

Repetities Posted on 29 Sep, 2019 12:44:23

Vanavond is er een grote opkomst. De twee gastzangeressen dachten alleen maar te kunnen kijken, maar om de sfeer echt te proeven worden ze voorzien van bladmuziek. En ze doen volop mee!

Onze dirigent begint met de zangoefeningen. De eerste is een klusje “pomperompompom”. Via de toonladder met de klinkers u, o en a komen we bij het bekende “Con amore”. Een beetje feestelijk kijken hoort er wel bij!

Het koor draait warm met As long as I have music. Dit lied uit ons ijzeren repertoire is voor ieder koorlid een muzikale geloofsbelijdenis. Niet zo gek dus dat Bram vraagt “vrij” te zingen zonder boek, maar dit verzoek wordt schoorvoetend opgevolgd. Onze dirigent wijst ons op twee dingen: geniet van het voorspel en zorg voor de juiste uitstraling! Met zoveel zaken aan het hoofd zakken de dames toch na een paar regels weg. Bram slaat af, stelt bij en dan starten we opnieuw.

Nu de kop er af is vervolgen we met het romantische Down by the Salley Gardens. Ook hier hebben we de opdracht “niet te zakken”. Twee toonladders tussendoor laten horen dat Encore best zuiver kan zingen. Het lied vordert al aardig en de toon blijft steeds op peil. Maar bij de laatste regel gaat het toch mis. Bram herhaalt het tweede couplet. Hij probeert een toontje lager, maar dat blijkt geen succes. Als we de laatste regel aan één stuk zingen, lukt het wel.

Het Ave Maria van Mussner hebben we bijna onder knie. De dirigent is terecht kritisch en doet nog een paar partijrepetities. De regel “Nunc et in hora mortis nostrae” dient in één adem gezongen. Op deze manier wordt het mooier.  Als de bassen aan de beurt zijn, zetten ze tot verrassing van Bram een prima resultaat neer. De bassen hebben stilletjes met de andere partijen mee geoefend.  

Nog voor de pauze zingen we een volledig Ave Maria, waarbij Bram de solopartij voor zijn rekening neemt. Zo hadden we dit lied niet eerder gehoord en we zijn duidelijk onder de indruk. Met een vierstemmig Veni Jesu sluiten we de eerste helft van de avond af.

Na de koffie is het tijd voor een geheugentest. Hoeveel kennen we nog van Memory uit Cats? Het klinkt allemaal heel aardig, maar Bram is nog niet tevreden.  Door in lange zinnen te zingen verbetert de klank van het akkoord. En bij het “hummen” aan het einde is het wel de bedoeling om naar de dirigent te kijken. De tekst is niet zo moeilijk. Daar hoef je niet voor in het boek te kijken. In de laatste minuten zingen een compleet Memory.

Daarna zwaaien we dirigent uit, die voor de laatste keer naar Mokum terugreist. Volgende week is er geen koor, over twee weken wel. Hopelijk heeft Bram dan alles op orde.



Donderdag 19 september 2019

Repetities Posted on 26 Sep, 2019 13:48:14

Er hangt een herfstachtige sfeer in de lanen van Heemstede. Uit het oefenpaleis straalt warm licht. Onze energieke dirigent start enigszins over tijd de repetitie. Omdat bij zingen de ademhaling van groot belang is, doen we oefeningen. Oh nee, het is zeker geen “Heel Nederland beweegt”. Het is snuiven, sissen en “babbel maar een beetje met me mee”.

Opgewarmd en met rode konen horen we de evaluatie van het laatste optreden aan. Bram is vriendelijk, maar spaart ons niet. Er gaan veel dingen goed. Het vierstemmige Veni Jesu van Cherubini was prachtig. Maar eerlijk is eerlijk, er kunnen nog dingen beter. Met deze instelling heeft Encore zich ontwikkeld naar een steeds hoger niveau. En dat vinden we eigenlijk best wel goed. We zingen voor ons plezier en willen ook iets bereiken.

Bram blijkt vandaag tien jaar als dirigent verbonden aan Encore. Dat is een hele prestatie en ook iets om even bij stil te staan. Onze dirigent neemt een  cadeau in dankbaarheid aan, maar laat zich niet van de wijs brengen. Hij geeft een vierstemmig akkoord en gaat van start met Tjèbjè Pojiem. Geteisterd door zuurstofgebrek zakt Encore twee keer een halve toon. Deze onzuiverheid is ongewenst en wordt met oefeningen aangepakt. We neuriën en spreken de tekst op één toon uit. Zo komt het toch nog goed.

Ook bij het Ave Maria, dat we op het Najaarsconcert met een soliste gaan zingen, moeten we flink aan de bak. We kennen het lied wel, maar zingen het nog niet vrij. Partij na partij wordt het tweede deel geoefend.

Na een kopje de koffie voorzien een heerlijk traktatie, ligt Memory op ons te wachten. Ook daar begint het tweede deel er op te lijken. De sopranen zwoegen om de solopartij van de bassen te volgen. We hebben er vertrouwen in dat het goed komt.

Het einde van de avond komt naderbij. Bram stelt voor om Down by the Salley gardens “a capella” te zingen. Het is al laat op de avond en de vermoeidheid speelt ons parten. Het klinkt aardig, maar niet echt koosjer.

Dan kondigt Bram het “mopje van de week” aan. We gaan afsluiten met Funiculi funicula.  Dit Italiaanse lied galmt feestelijk door het oefenpaleis. Er was blijkbaar nog voldoende puf.



Donderdag 12 september 2019

Repetities Posted on 26 Sep, 2019 13:46:42

Aan het begin van de avond shuffelt Bram voor Encore en spoort als een ware coach de zangers en zangeressen van Encore met peptalk aan. We staan voor de generale repetitie!

Vooraf is er de opwarming van het stemapparaat. De toonladder gaat op “brom, brom, brom”, maar al spoedig klinkt het “Bram, Bram, Bram”. Bram niet helemaal ongevoelig hiervoor reageert met de oefenzin “Dans en zing met me mee” en zo’n uitnodiging kunnen we natuurlijk niet weigeren.

Zodra de dirigent en Encore aan elkaar gewaagd zijn, gaan we van start. We zingen het complete programma voor zaterdag aan een stuk. Precies na eenentwintigminuten gaan we over de finish. Een huldiging met mooie missen en een gele trui zit er niet in.

Wat ons wacht is een vriendelijke doch messcherpe evaluatie. Bij The Raggle taggle gypsies was de start zonder heren. Bram is wel tevreden met de leuke uitstraling van de koorleden. Encore schakelt vlot over en slooft zich erg uit om Beyond the sea heel sfeervol te brengen. Bram is er blij mee. Bij Stars of the summernight vraagt de dynamiek extra aandacht. Het eerste couplet was beter dan het tweede. We verbeteren het pianissimo bij “my lady sleeps” en bouwen het crescendo beter op.

Lead me Lord klinkt vanavond wel heel anders. De pianist, enigszins in de war, begon in Des. De kruisen blijken met de mollen verwisseld.  Bij Veni Jesu worden de laatste maten goed gerepeteerd. En Tonight, Somewhere en I feel pretty worden samengevoegd tot een fraaie medley van  “Westside Story”.

Zodra de pauze voorbij is, is het studeren geblazen. Het eerste deel van het Ave Maria zit er nog in. Het tweede deel lijkt compleet verdampt, maar Bram weet het toch weer van grote diepte op te halen. We oefenen en herhalen en het lukt ons om vanavond een compleet Ave Maria te zingen. Bram verrast ons met Memory uit Cats. Dat kennen we wel, maar dit laatste lied zit nog niet rotsvast. Het is nog wel een uitdaging voor de komende repetities. Geladen met deze oorwurm keren we huiswaarts.



Donderdag 5 september 2019

Repetities Posted on 26 Sep, 2019 13:45:08

Ook vanavond verwelkomen we een bezoekster die een avondje komt sfeerproeven. De zangers of zangeres wordt voorzien van bladmuziek en doet lekker een avond met ons mee. Dat vinden we de normaalste zaak van de wereld.

Bram wil starten, maar eerst geven onze vaste solisten kond van hun twintigjarige zangjubileum. Een versnapering in de pauze wordt toegezegd.

Dan gaan we van start met het inzingen. Bram vindt het onverantwoord om zonder warming-up aan het programma van Korenlint te beginnen. We openen met Tourdion, een drinklied uit lang vervlogen tijden. De bassen en alten zetten een prachtige cadans neer, waarop de sopranen in een te hoog tempo volgen. Bram slaat af en Encore maakt een herstart. Onze dirigent let op de balans tussen de melodie van de sopranen en de begeleiding van bassen en alten. Het is belangrijk dat de sopranen er hoorbaar bovenuit komen. Als de laatste noot van Beyond the sea wegebt, merkt Bram droogjes op, dat Encore dit lied merkbaar met veel plezier zingt. Het klinkt allemaal heel goed. The Raggle taggle gypsies blijkt een struikelblok. Bij het derde couplet zijn de heren de weg kwijt. De dames verliezen het spoor bij het vierde couplet. Bram wrijft in zijn handen en werkt er aan.

Bram luister bij Lead me lord kritisch en ontdekt wat rafeltjes bij de alten. Het is zaak om ook bij de zachte passages het ademapparaat op spanning te houden. Daarmee voorkomen we “vals” zingen. En daar Bram heeft een hekel aan.

Encore gaat bij Stars of the summernight goed van start. Voor een beter resultaat laat Bram het derde couplet toch nog een keer zingen. 

Veni Jesu van Cherubini klinkt als een klok. Het lied is eigenlijk zo voorbij. Bram twijfelt en laat de eerste regel nog een keer doen. Het wordt zacht en dus goed gezongen. De beurtzang bij Tonight klopt niet helemaal. We moeten even nadenken hoe we dit aanpakken, maar komen eruit.  Na Somewhere en I feel pretty belanden we in de pauze. Geen koffie dit keer.

Daarna gaan we aan de slag met het Ave Maria van Mussner. Na een week kennen we de noten nog. Bram neemt het zekere voor het onzekere en controleert Encore door  “a capella” te laten zingen. Zodra hij tevreden is, leren we het tweede deel. Dat gebeurt partij voor partij. En door te combineren bouwen we het lied op. We komen tot “nostrae”. Dat betekent dat we volgende keer nog wat is te doen.

Bram bepaalt het laatste lied van de avond. Heel verrassend is dat  Nichts soll uns scheiden van Buxtehude. Het blijkt een waardige afsluiting van deze repetitie.



Donderdag 29 augustus 2019

Repetities Posted on 26 Sep, 2019 12:15:07

We zijn er weer! Na twee maanden zomervakantie vangt het nieuwe koorseizoen weer aan. Bij Encore doen we dat traditiegetrouw met een smakelijke aftrap. Behalve zingen blijken sommige koorleden ook handig met de potten en pannen. Bas, alt, tenor of sopraan, ze schuifelen allemaal langs de buffet-boulevard. En intussen wisselen de zomergekleurde zangers en zangeressen gezellig hun avonturen van de afgelopen tijd uit.

Zodra er sprake is van verzadiging en de koffie ook is gepasseerd, grijpt onze dirigent in. Hij is zich volledig bewust van zijn taak om Encore weer op het juiste spoor te zetten. En met zicht op een komend optreden verzoekt hij ons dringend te stoppen met kletsen, anders moeten we voor het zingen het pand verlaten. En we zingen in een kerk.

Een dom-dom toonladdertje dwingt ons tot concentratie. Het lijkt een eenvoudig geval, maar het venijn zit hem natuurlijk in de staart.

Op deze eerste repetitieavond gaat het liedboek open bij Beyond the sea.  We zingen “a capella” en zijn duidelijk nog niet in vorm. Met de pianobegeleiding lukt het beter om op toon te blijven.

Bram verrast ons met het Ave Maria van Mussner. De plannen voor het Najaarsconcert blijken enigszins veranderd en het is studeren geblazen. Partij voor partij werken we aan het eerste deel van dit lied. Gelukkig hebben we dan aan Bram een goeie.

Dan is het genoeg geweest en zingen we nog wat liederen uit ons ijzeren repertoire.

Lead me lord is heerlijk om te zingen en staat als een huis. Veni Jesu klinkt als een klok. En hoewel de drank al lang van tafel is, wagen we ons nog aan Tourdion. De kop is er weer af, met dank aan alle keukenprinsen en -prinsessen!



Donderdag 27 juni 2019

Repetities Posted on 30 Jun, 2019 21:26:19

De langste dag is al weer een week voorbij. Hoewel het nog niet
echt de laatste repetitie is, is dit wel het laatste verhaal van het seizoen.
Encore gaat bijna met zomerreces. In kleine bezetting starten we met
inzingen. De temperatuur is hoog, de zuiverheid gelukkig ook.

Omdat Encore vanavond niet compleet is, wil onze dirigent vanavond geen werk instuderen. Hij kiest voor liederen uit ons ijzeren repertoire. Dat
doen we dan in alfabetische volgorde. Dan is het niet vreemd, dat we met As long as I have music beginnen. Na het
eerste couplet slaat Bram al af. Door een feminien overwicht dreigen de bassen
en tenoren het onderspit te delven. Bram laat de mannen op de voorste rij plaatsnemen.
Een beetje onwennig, maar het werkt wel!

Dan gaan we naar Beyond the sea.
Terwijl we de bladmuziek in de map opzoeken, zet Bram My Bonny is over the ocean in. Dat is “bingo” bij Encore! Al bulderend
bladeren we naar de juiste bladzijde. En daarna volgt er een prachtig gezongen Beyond
the sea
.

Bram vergist zich in de alfabetische volgorde. Hij stelt voor om meteen met
luchtkastelen verder te gaan. Maar het wordt Cantate Domino. Bram durft Encore los te laten en kruipt achter het
orgel. De muziek vult de ruimte en het dak gaat er af. Na afloop bevestigt
Bram, dat hij ons kon horen. Wij hem gelukkig ook!

Castles in the air is degelijk repertoire
en staat als een huis. Bij Cent mille chanson
galmen we de hele ruimte vol en omdat de buitendeur open staat, kan de hele
buurt meegenieten!
Als opmaat naar het volgende lied pingelt Bram Down by the riverside. Al zoekend naar het juiste muziekblad,
zingt Encore vrolijk mee. Bram is niet echt tevreden over het eerste couplet van Down by the Salley Gardens. Hij laat alle
zangers zich verspreiden in de ruimte. Alten staan tussen bassen, tenoren en
sopranen. Tijdens het tweede couplet verliezen we toon, een halfje maar. En met een herstart gaat het derde couplet weer zuiver.

We lopen terug en nemen onze basispositie weer in. Intussen maant Bram ons
tot kalmte en speelt wiegeliedjes. Dan zetten we Durme in, een slaapliedje dat heel kalm en lief gezongen wordt,
anders doet dat kindje geen oog dicht.

De zomerse temperatuur maakt ons dorstig, maar het is nog lang geen
pauze. Er ligt een flink klus: Funiculi
Funicula
moet met temperament worden gezongen en ook de uitspraak van het Italiaans vraagt volop
aandacht.

Als een duveltje uit een doosje is daar Het Dorp van Wim Sonneveld. Dit lied hebben we zolang niet gezongen,
dat de heren bij het refrein van het tuinpad raken. Even tussendoor een kleine
repetitie en we zingen de drie coupletten zoals het hoort.

Hoewel we niet zouden studeren, kan Bram het na de pauze niet laten om
nog even Memory uit “Cats” beet te
pakken. We oefenen het laatste stuk vanaf maat dertig. En natuurlijk oefenen we de prachtig akkoorden
aan het einde met een “hum” omhoog en een “hum” omlaag.

De laatste tien minuten zijn voor “Anatevka”. Encore zingt Sunrise Sunset prachtig en bij If I were a rich man nemen de mannen het
voortouw. To life wordt
het feestelijk slotlied van deze repetitie. Volgende week de laatste repetitie. Dan gaan we van de “N” naar de “Z”.
Van zomervakantie natuurlijk!



Donderdag 6 juni 2019

Repetities Posted on 08 Jun, 2019 11:37:09

Het koorseizoen loopt al bijna ten einde. De zomervakantie doemt op en
daarom is Encore vanavond niet op volle sterkte. Voor onze dirigent reden om te
gaan zingen “voor het plezier”.

We openen met As long as I have
music
en vervolgen met een lied over een “palace” en een “key”. Een goed
verstaander pakt het blad van The apple erbij. Of het nu door het nog
aanwezige daglicht komt of door het selecte gezelschap. Encore klinkt in ieder
geval zo zuiver, dat Bram de vleugel controleert met het orgel.

Stars of the summernight starten we “a capella”. De sopranen hebben moeite met op toon
blijven en dus geeft Bram steun met pianobegeleiding. Omdat we toch lekker bezig,
doen we ook Castles in the air en Beyond the sea. Door een bastaard
partituur verdwaalt een bas en tast bijna het zoete van Veni Jesu aan. En daarmee zijn alle liederen die Encore dit seizoen
heeft ingestudeerd de revue gepasseerd.

Bram slaat het boek open bij “West Side Story” en Encore vertolkt Tonight. Zingen voor je plezier is leuk,
maar er wordt kwaliteit verwacht. Bram vraagt ons voor een denkbeeldig publiek
te zingen en nu ook de medeklinkers duidelijk uit te spreken. “Tonight” blijkt
dan een t-klank op het einde te hebben. Na Somewhere,
met herstart, en I feel pretty is het
verantwoord om aan de koffie te gaan.

In verband met de 6e juni zet Bram een paar toppers uit
vervlogen tijden in. Encore reageert direct en gaat los in Cheerio en We’ll meet again.

De toon wordt weer serieuzer als we ons op Memory storten. Het resultaat lijkt er op, maar dit lied is nog niet
rijp voor een uitvoering.

Bram bladert door het liedboek en diept Nichts soll uns scheiden op. We
zingen het eerste, derde en vervolgens weer het eerste couplet. Ongelooflijk
hoe dit lied er nog zo goed in zit! Bij Down
by the Salley gardens
constateert Bram dat we dit lied zuiverder zingen dan
ooit en dat we dit seizoen gegroeid zijn. Met zo’n compliment op zak wordt Funicula wel heel feestelijk. Geheel in
de stemming volgen dan ook The Raggle
taggle gypsies
en If I were a rich
man
. En hoewel er vanavond geen borrel is, heffen we ook To life aan.

Twee weken zingen we even niet, want Bram gaat pierewaaien. Mocht u
belangstelling hebben om bij Encore te zingen, dan zijn er nog een paar avonden
voor de zomervakantie. U bent van harte welkom om de sfeer te proeven!



Next »