Met een prachtig Stille nacht brengt Bram ons met pianospel in de kerstsfeer. Omdat de verlichting is gedimd, zijn de lichtjes in de kerstboom goed te zien. Bij de eerste stemoefening gebruikt Bram “oh Maria” en dat klinkt vanavond héél zuiver. Vervolgens gaat Encore bij “babbel-maar-een-beetje-mee” vrolijk erop los. Met “Ik dans en ik zing” blijkt de stemming er goed in te zitten. Welkom op de laatste repetitie van het jaar 2019!

Dan is het harde werkelijkheid, want wat weten we nog van het nieuw ingestudeerde Poolse kerstliedje? Het blijkt te weinig. Bram overziet rustig het slagveld en slaat de hand aan de ploeg. Hij begint bij het tweede deel en bouwt Swieta Panienka Syna Usypiala weer op. Het lukt zowaar om een compleet lied te zingen.

Na het harde werken is het tijd om van de hoogtepunten uit het kerstrepertoire te genieten. Als eerste is dat The First Noël, dat gevolgd wordt door een prachtig gedicht. Dat wordt voorgedragen door één van de sopranen. Heel langzaam ontstaat er zo een stemmig kerstconcert. Helaas is de buurt niet uitgenodigd en zingt Encore zonder publiek.

Bij het Stille Nacht begeleidt Bram op het orgel. Away in a manger wordt gevolgd door Ding dong merrily on high. Voordat we het weten, is het tijd voor de pauze. Die is weer prima voorbereid, want het kopje koffie is versierd met kerstkransjes en banket.

Na de pauze is het mogelijk om een verzoeknummer te doen. Zo wordt er een traantje weggepinkt bij Have yourself a merry little Christmas. Bij het zoeken van een volgend lied wordt het Bram te onrustig. Even “dreigt” hij zelfs met Sint Nicolaasliedjes, maar gelukkig krijgt hij Encore weer onder controle. Na een “Denk na over wat je gaat zingen” gaan we van start en zingen een sfeervol Maria Wiegenlied.

Opnieuw wordt Encore verrast door een  gedicht. Dit keer passend bij de drukke decembermaand. Daar hoort natuurlijk een Oudhollands Kerstliedje bij. Voor de heren is daarvan de tekst zó eenvoudig. Vandaar dat Bram ze bij Perche si povero even wakker schudt door ze plotseling de damesregel “Ocaro’amabile, Dolce Bambino” te laten zingen. Ondanks de verrassing blijken ze dat goed te doen.

De kerstliederen uit het “American songbook” mogen niet ontbreken. I’m dreaming of a white Christmas en The most wonderfultime of the year worden met veel plezier gebracht. Ook Winterwonderland blijken we nog te kennen. Bram zet The Slighride in, maar doet toch eerst Jingle Bells. En tot slot zingen we overtuigend Vrolijk Kerstfeest. En echt, het was vanavond een feest. We hebben genoten van deze verzorgde avond!

En zou er nou ècht niemand voor de deur hebben staan luisteren? Om even mee te genieten. Iemand die de hond nog moest uitlaten. Of drie wijzen die een ster zochten. Of een vreemdeling die verdwaald was.