We zijn er bijna …….

Na een gedwongen stop zingen we vanavond voor het eerst weer sinds maart 2020. Dat doen we niet op onze vertrouwde plek, maar op een tijdelijke locatie in Hillegom. En daar zijn we heel blij mee. Want gezien de huidige situatie zingen we liever in een grote hoge ruimte voorzien van een uitstekend ventilatiesysteem. Toegegeven, we hebben ons vaak gehinderd gevoeld door zoemende apparaten, maar nu bezorgt het geruis ons een geruststellend  gevoel. Ieder koorlid is verteld, wat de regels en afspraken zijn. Vanwege vakanties is Encore vanavond nog niet voltallig.

Na een welkomstwoord en wat huishoudelijke mededelingen gaan we van start. Bram, onze dirigent,  is heel benieuwd hoe Encore na al die maanden zal klinken. Wij natuurlijk ook. We warmen op met drie eenvoudige toonladders. Op anderhalve meter afstand, in een vreemde ruimte met een andere akoestiek zingen de Encorianen heel voorzichtig. Volgens het protocol mogen we namelijk niet hard zingen. Gelukkig constateert Bram, dat het met de zuiverheid wel goed zit. Als “beloning” mogen we nog een toonladdertje doen.

En dan eindelijk …. na vijftig weken opbeurende koorberichten klinkt het Beyond the sea. Al na twee regels slaat Bram af. Scherp als altijd merkt hij op, dat we het niet als een sinterklaasliedje mogen zingen. Na de herstart kijkt Bram meer tevreden. Er wordt “a capella” gezongen. Eerst een couplet voor de heren, dan één voor de dames en daarna één gezamenlijk. Tenslotte begeleidt Bram het laatste couplet op de piano, voor zover hij zich de partij kan herinneren. Want Bram heeft de bladmuziek er vanavond niet bij. Bij As long as I have music is de herenpartij nauwelijks hoorbaar. Bram nodigt de heren uit om als groep (op anderhalve meter) vooraan te komen staan en dat geeft een beter resultaat.

Na Down by the Sally Gardens studeren we het nieuwe lied The Pasture in. Als het koor onzeker is, is Bram juist op zijn best. Hij lepelt het lied eerst unisono erin en is scherp op de komma’s. Dan wordt het pauze. Tijd om even wat te drinken en te kletsen. Want in de afgelopen anderhalf jaar heeft een ieder van ons veel meegemaakt.

Na de koffie pakt Bram The Pasture weer op en laat Encore het hele lied “a capella” zingen. En met succes. We zijn het studeren gelukkig niet verleerd! Dit lied is huiswerk voor de volgende week, want dan zullen we in de meerstemmige versie duiken. Over duiken gesproken. Wat weten we nog van de hoogtepunten van ons repertoire? We zingen Cantate Domino, Stay with me en The Apple. Gelukkig is het er allemaal nog, maar we moeten duidelijk weer aan de klank werken. Bij Veni Jesu rafelt de laatste regel een beetje, maar ook dat komt met een paar weken wel goed. Het laatste lied is Castles in the air en dat komt redelijk uit de verf. En dan is de repetitieavond al weer voorbij.

De kop is er af; Encore leeft weer. Het voelt vertrouwd en toch is het anders Maar dat komt met een paar weken wel goed. En dan zijn we er weer helemaal!