Bij het inzingen zet onze dirigent de toonladder “kleine terts” in. Na een paar weken oefenen lijkt het erop. Op verzoek van Bram zingen we het met “de hete aardappel in de mond”. Met een mooie ronde mondholte ontstaat er een fraaiere klank. Onze dirigent doet er nog een schepje bovenop en laat de oefening ook in canon zingen. Hij onderstreept het belang van een diepe ademhaling en werkt zo aan de zuiverheid.

Als Encore “zuiver” is, gaan we van start met Tonight . Het lied klinkt zoals het hoort, dus goed. Hier en daar kan een inzet nog beter. De zuiverheid wordt verder op de proef gesteld  bij Down by the Salley Gardens. Aan het einde blijkt dat we een halve toon zijn gezakt. Bram probeert te achterhalen op welk moment we “hoogte” verliezen. Om verder aan de klank te werken, verspreiden de Encorianen zich in de oefenruimte. Dat lijkt op muzikaal apenkooien, maar dat is het beslist niet. Iedere zanger moet zijn eigen partij goed vasthouden en tegelijkertijd ook naar de anderen luisteren. In opperste concentratie en met een dirigent die ons coacht op de ademhaling komt het allemaal goed.

Zodra we weer op onze plek staan krijgen we een nieuw blad van Dindirindin.  Als we dit lied hebben gezongen, vindt Bram het resultaat minder dan de vorige keer. Het is reden om nog even een partijrepetitie bij het refrein te doen. De verschillen tussen “forte” en “piano” mogen duidelijker. Eerst zingen we met pianobegeleiding en daarna ter controle ook zonder. Een enkel foutje is dan nog hoorbaar. Het nieuwe blad zingt wel een stuk prettiger.

Ook bij Somewhere draait het om de ademhaling. Met voldoende lucht kunnen we de laatste noot van de regel langer aan houden en dat maakt het lied alleen maar mooier. Bij de bassen is er enige twijfel over de tweede regel. Er volgt extra oefening met aandacht voor die ene lage noot. En door te zingen met ronde mondholte klinkt het allemaal nog mooier. Bij het tweede couplet gaan de heren iets te enthousiast van start en blijven ze in “haha-passage” hangen. Daardoor vergeten ze bijna de tekstregels.

Na de pauze verrast Bram ons met een herschreven Merry Little Christmas, het eerste kerstlied in 2021. Voor sommige van ons een bekende deun, maar net even anders; voor anderen fonkelnieuw. Bram vertelt, dat dit Engelse lied is geschreven tijdens de Tweede Wereldoorlog. Terwijl iedereen verlangde naar een kerstfeest thuis met familie, waren de soldaten nog in Europa. We oefenen en zingen dit lied met passie.

Bij I Feel Pretty valt het op, dat de herenpartij wegvalt. De bassen en tenoren hebben dit lied lange tijd niet gezongen en weten niet meer op welk moment ze moeten inzetten. Dat wordt nog opgelost.

Tot slot zingen we Tourdion . Volgende keer zal het wel Stille Nacht zijn, want dan gaat de kerstmap mee.