Blog Image

Repetitieblog

Repetities van Encore

OP dit blog kun je lezen wat we op de repetitie geoefend hebben en welke bijzonderheden over die avond te vertellen valt.

Donderdag 19 december 2019

Repetities Posted on 21 Dec, 2019 19:23:55

Met een prachtig Stille nacht brengt Bram ons met pianospel in de kerstsfeer. Omdat de verlichting is gedimd, zijn de lichtjes in de kerstboom goed te zien. Bij de eerste stemoefening gebruikt Bram “oh Maria” en dat klinkt vanavond héél zuiver. Vervolgens gaat Encore bij “babbel-maar-een-beetje-mee” vrolijk erop los. Met “Ik dans en ik zing” blijkt de stemming er goed in te zitten. Welkom op de laatste repetitie van het jaar 2019!

Dan is het harde werkelijkheid, want wat weten we nog van het nieuw ingestudeerde Poolse kerstliedje? Het blijkt te weinig. Bram overziet rustig het slagveld en slaat de hand aan de ploeg. Hij begint bij het tweede deel en bouwt Swieta Panienka Syna Usypiala weer op. Het lukt zowaar om een compleet lied te zingen.

Na het harde werken is het tijd om van de hoogtepunten uit het kerstrepertoire te genieten. Als eerste is dat The First Noël, dat gevolgd wordt door een prachtig gedicht. Dat wordt voorgedragen door één van de sopranen. Heel langzaam ontstaat er zo een stemmig kerstconcert. Helaas is de buurt niet uitgenodigd en zingt Encore zonder publiek.

Bij het Stille Nacht begeleidt Bram op het orgel. Away in a manger wordt gevolgd door Ding dong merrily on high. Voordat we het weten, is het tijd voor de pauze. Die is weer prima voorbereid, want het kopje koffie is versierd met kerstkransjes en banket.

Na de pauze is het mogelijk om een verzoeknummer te doen. Zo wordt er een traantje weggepinkt bij Have yourself a merry little Christmas. Bij het zoeken van een volgend lied wordt het Bram te onrustig. Even “dreigt” hij zelfs met Sint Nicolaasliedjes, maar gelukkig krijgt hij Encore weer onder controle. Na een “Denk na over wat je gaat zingen” gaan we van start en zingen een sfeervol Maria Wiegenlied.

Opnieuw wordt Encore verrast door een  gedicht. Dit keer passend bij de drukke decembermaand. Daar hoort natuurlijk een Oudhollands Kerstliedje bij. Voor de heren is daarvan de tekst zó eenvoudig. Vandaar dat Bram ze bij Perche si povero even wakker schudt door ze plotseling de damesregel “Ocaro’amabile, Dolce Bambino” te laten zingen. Ondanks de verrassing blijken ze dat goed te doen.

De kerstliederen uit het “American songbook” mogen niet ontbreken. I’m dreaming of a white Christmas en The most wonderfultime of the year worden met veel plezier gebracht. Ook Winterwonderland blijken we nog te kennen. Bram zet The Slighride in, maar doet toch eerst Jingle Bells. En tot slot zingen we overtuigend Vrolijk Kerstfeest. En echt, het was vanavond een feest. We hebben genoten van deze verzorgde avond!

En zou er nou ècht niemand voor de deur hebben staan luisteren? Om even mee te genieten. Iemand die de hond nog moest uitlaten. Of drie wijzen die een ster zochten. Of een vreemdeling die verdwaald was.



Donderdag 12 december 2019

Repetities Posted on 17 Dec, 2019 21:06:44

Op verzoek van de dirigent brengen we vanavond onze map met kerstmuziek mee. Na de solfègeoefening is het de beurt aan de toonladder. En die eindigt vanavond heel toepasselijk in “gloria”. Als engelkens zweven wij richting de evaluatie van het laatste kerstoptreden. Wat hebben we met veel enthousiasme voor de grote groep toehoorders in de Gravenzaal gezongen. En alles klonk daar ook zo zuiver. Onze dirigent glimt er nog van!

Uit pure enthousiasme volgt daarom vanavond een reprise.  Bram verrast ons met Swieta panienka syna usypiala, een Pools kerstliedje. We studeren de melodie in en storten ons daarna op de tekst. En omdat deze fonetisch op het blad is weergegeven, we hebben geen idee waar dit lied over gaat.

Bram schakelt van de ene naar de andere stempartijen en voegt ze samen tot een geheel. Er ontstaat iets, dat op een eerste couplet lijkt. De sopranen ervaren de andere partijen als hinderlijk, want het brengt ze van de wijs. Jammer, maar andere partijen horen nu eenmaal bij een meerstemmig lied. Na drie kwartier stevig repeteren vinden we het wel tijd voor een lekker kopje koffie.

Teruggekomen pakken we het Poolse moppie weer op en stoeien nog even met het tweede couplet. Helaas wordt het vals, dat wil zeggen het lied en niet de zangers van Encore.

Onze dirigent is een optimistisch mens en stelt voor om de hoogtepunten uit het kerstrepertoire te zingen. De First Noël wordt al vlotjes gevolgd door In the bleak midwinter. Het is net als bij het schaatsen. Het mag lang geleden zijn, maar een mens verleert het niet. Als nieuw koorlid weet je niet wat je overkomt, maar je laat je heerlijk meevoeren op de fraaie klanken van het Maria Wiegenlied. Een muzikaal juweeltje van de eerste orde. Met hoorbaar plezier zingen we het prachtige Perche si povero en daar maken we een van onze sopranen heel gelukkig mee.  

En met Ding dong merily on high wordt de avond ook weer afgesloten met het “gloria”. Maar dat zingen we dan wel uit het hoofd!



Donderdag 28 november 2019

Repetities Posted on 30 Nov, 2019 17:50:01

Vanavond nog één repetitie voor het komende kerstoptreden. De opkomst is goed en we hebben er zin in. Voordat we echt gaan zingen, maken we de stembanden los. De toonladder gaat van een “a-klank” naar een “oe-klank” en mondt uit in wat “cijferwerk”. Wat opvalt is de enorme klankzuiverheid. Dat belooft wat!

De dirigent stelt voor om met het einde van het programma te beginnen en zo terug te werken. We oefenen veel “a capella”. Bram luistert met gespitste oren. Hij geeft aanwijzingen, doet partijrepetities en poetst de ingeslopen foutjes weg. Encore hoort het betere resultaat ook. De belletjes rinkelen vrolijk bij de Sleighride en tijdens het refrein van The most wonderful time of the year galmen we er lustig op los. Dat mag, nee moèt zelfs van Bram. De inzet bij Jingle Bells leidt tot verwarring. Het eerste couplet is toch echt voor de heren. Als de dames het tweede couplet zingen, “lachen” de mannen iets te uitbundig. Een reactie blijft niet uit!

Dan komt het Vrolijk Kerstfeest. Brams trots wordt uit het hoofd gezongen. De kerstwensen klinken overtuigend. Na een stemmig Dormi non piangere, ook weer “a capella” gezongen, wordt het tijd voor de pauze. Onder het genot van een heerlijk kopje koffie, en soms zelfs twee, worden de avonturen van de voorbije week uitgewisseld.

Bram waarschuwt voor het tussenspel in Sussex Carol, maar Encore laat zich niet van de wijs brengen. Onze dirigent waakt over de juiste uitspraak van het Engelse “Amen”. We krijgen de pin op neus bij de aankondiging van het Oud-Hollands Kerstliedje. De bedoeling is om het keurig te zingen. Dit lied behoort niet tot het “Bloed-zweet-en-tranen repertoire” van de Amsterdamse volkszanger. Het Perche si povero klinkt vanavond zó zuiver, dat het nog maar de vraag is of we dat bij de uitvoering ook voor elkaar krijgen. De standaard Ding dong merily on high gaat op een enkele verspreking na perfect.  Met de klassiekers Mary’s Boychild en Joy of the world belanden we bij het laatste lied. Bram verrast ons met vier beginnoten, voor elke partij één. Zonder boek en “a capella” zingen we tot slot het Veni jesu.

Encore is volledig voorbereid op de kerstsfeer van zaterdag.  Of het een witte kerstsfeer wordt is om het even. Er wordt in ieder geval gestrooid. Daar zorgen onze makkers op 5 december wel voor.



Donderdag 14 november 2019

Repetities Posted on 17 Nov, 2019 20:27:38

Onze dirigent vraagt de aandacht en begint de avond met een toonladder. De “dom-blom” wordt heel efficiënt met een articulatieoefening gecombineerd.

Dan volgt het moment waar we naar uitkijken: de evaluatie van het Najaarsconcert van afgelopen zondag. Het is duidelijk dat we met veel plezier hebben gezongen. Bram merkt op dat de koorklank is verbeterd nu we meer samen zingen. Hij is ook erg blij dat we opkijken vanuit de boeken en de dirigent in het vizier hebben. Met een “Ga zo door!” gaan we vol goede moed verder om nog veel te leren.

Dan wordt het schakelen. Want hoewel de goedheiligman aanstaande weekend in de stad verschijnt, gaat Encore aan de slag met de kerstmuziek. En net zoals je thuis de doos met kerstversiering van de zolder haalt en je verbaast over wat er nog allemaal in zit, is het weerzien met de bekende deuntjes een feest der herkenning.

Bram verrast ons met een nieuw kerstlied Ding dong merily on high.  Hij lepelt handig het hele lied in hapklare brokken erin. Dat gaat partij voor partij.  Na twintig minuten zingen we deze klassieker, alsof we niet anders gewend zijn. Maar Bram wil meer en verhoogt het tempo. Hij vraagt ons dit lied vrolijk en dus “huppelend” te zingen.  De bedoeling is dan om de adem door te laten stromen. Na dertig minuten hard werken staat dit lied als een huis en zijn we toe aan een kop koffie.

Daarna passeren Joy to the world en Mary’s boychild. Het is verbazingwekkend hoe goed we deze liederen nog kennen. Wat meer aandacht voor de “forte” en “tempi” is echter niet verkeerd. Perchi si povero klinkt fraaier, als we vier maten in één adem zingen. Encore raakt bij het Oud-Hollandskerstliedje zo op dreef, dat Bram moet bijsturen. We worden vriendelijk verzocht het refrein beschaafd te zingen. Het is tenslotte geen stadionhymne!

Bij de Sussex Carol moeten de lange noten ook lang worden aangehouden. Onwennig beginnen sommigen van ons aan Dormi  non Piangere. Maar uiteindelijk klinkt dit kerstlied als een klok. De  belletjes worden bij de Sleigh ride nog gemist, maar dat komt vast goed. En als we denken de repetitie te kunnen afsluiten met The most wonderful time of the year, heeft Bram voor ons nog een verrassing. Hij legt opnieuw Ding gong merily on high opnieuw op de lessenaar. De bassen missen een inzet, maar herstellen zich gelukkig weer. We hebben dus weer een kerstlied aan ons repertoire toegevoegd. Nog twee repetities tot ons kerstoptreden.



Donderdag 7 november 2019

Repetities Posted on 09 Nov, 2019 19:19:50

De avond wordt een enerverende gebeurtenis. Met het Najaarsconcert vlak voor de deur en de komst van een pianiste staat ons een serieuze generale repetitie te wachten.

Vanzelfsprekend heeft ieder van ons de afgelopen week thuis geoefend. We hebben er zin in!

Vanavond zullen we opnieuw het complete programma door zingen. Onze dirigent kondigt aan dat de soliste halverwege zal verschijnen. Het zal ons benieuwen! Geheel in sfeer beginnen we met de toonladder “oh Maria”. Zodra de stembanden op temperatuur zijn, maken we de lipspieren soepel met een articulatieoefening: “dididom”. En dan zetten we As long as I have music in.

Bram moet duidelijk wennen aan de samenwerking met de pianiste. Hij heeft nu niet alles meer in één hand. De pianiste heeft er ook zin in en speelt Castles in the air zo stemmig dat we het nog een keer zingen, maar dan in een vlotter tempo. Dat pakt goed uit, zodat we Beyond the sea er achteraan plakken.

Encore ervaart zoveel steun van de pianobegeleiding, dat zelfs de laagste noot bij Tjèbjè Pojiem binnen bereik komt. Terwijl het tweede couplet van Lead me Lord klinkt, verschijnt de soliste. Zij doet haar deel tijdens het Ave Maria. De zangers en zangeressen van Encore luisteren met open mond, maar worden snel door Bram gewekt. Het is tijd om onze partij mee te zingen. Het tweede couplet doen we nog een keer en zo halen we alle foutjes eruit.

Vlak voor de pauze zingen we het vierstemmige Veni Jesu. Een juweeltje!

Terwijl we lekker aan de koffie zitten, horen we de prachtige klanken vanuit de zaal. De soliste laat ons genieten!

Daarna is het weer onze beurt. We zetten een bijna perfecte Down by the Salley Gardens neer. Aan het einde blijken we één toon gezakt, maar dat doen we netjes, haast ongemerkt.

Het vrolijke voorspel van The Raggle Taggle Gypsies maakt van het lied bijna een polka. En probeer dan maar eens rustig te blijven staan. Dat wordt nog lastiger, als Bram voor een stukje quatre mains plaats neemt naast de pianiste. Gedoe met omslaan en een afwijkende partituur vragen nog om een oplossing. Dat komt.

Leonard Bersteins “West Side Story” is als laatste aan de beurt. We zingen Tonight met een hoorbare “-t” en houden een lekker tempo aan. Somewhere daarentegen doen we rustig en dat maakt het sfeervol. En als de laatste noten van I feel pretty in de zaal wegsterven, blijkt heel Encore over tijd. We  moeten nodig de kerk uit. Met een goed gevoel, dat wel. Want het wordt vast heel mooi, zondag.



Donderdag 31 oktober 2019

Repetities Posted on 07 Nov, 2019 17:27:18

Encore loopt warm voor het naderende concert. De soliste en de pianiste zijn geregeld. Bram zal tijdens het concert zich volledig richten op het dirigeren en oefent daar vanavond alvast mee. Hij laat Encore het concertprogramma bijna volledig “a capella” doorzingen. Met de “Lola-ladder” borstelt hij de laatste onzuiverheden uit onze zang.

Dan komt het moment om met het eerste lied te beginnen. Met de blik gericht op onze leider en de nodige spanning op de “flanken” zetten we een prachtig  Down by the Salley Gardens neer. Bij het Ave Maria speelt een herfststop van twee weken ons parten. Dit lied hebben we wel eens beter gezongen. Alle aandacht gaat uit naar het tweede couplet en naar Bram die heel geconcentreerd de laatste maten aangeeft.

En wat is er nog blijven hangen van Memory? De tekst kennen we wel, maar de overgang middenin zijn we even kwijt. Bram verzint een trucje en zo krijgt hij de bassen met een stemmig “ah” weer op de rails. Nog voor de pauze rijzen de Castles in the air.

Teruggekomen van de koffie heeft Bram opnieuw Memory op de lessenaar gelegd. Hij neemt de proef op de som. En …… het gaat goed.

We vervolgen met het stemmige Somewhere uit West Side Story. Oogde Bram aan het begin ietwat nerveus, gaandeweg de avond straalt hij steeds meer vertrouwen in het kunnen van Encore uit.  Voorzichtigheidshalve laat hij nog wel Tjèbjè Pojiem zonder tekst en met “doe doe” zingen. Daarna volgt een tweede ronde met tekst. In beide gevallen zonder begeleiding en wat blijkt? Encore heeft de toon vastgehouden en is nauwelijks gezakt. Dat geeft de burgerman moed.

Bij Beyond the sea zingen we alleen het laatste couplet met pianobegeleiding. Met veel plezier zingt Encore Lead me Lord. Het tweede couplet voelt nog nieuw en om de tekst te kunnen dromen, zingen we dat even door.

Tot slot volgt er een feestelijk slot met The Raggle taggle gypsies.

Nog één generale repetitie en dan zijn we er klaar voor. En u hopelijk ook. Heeft u uw kaarten voor ons onvergetelijke Najaarsoncert al geregeld? Mooi, dan zien we elkaar zondag.



Donderdag 10 oktober 2019

Repetities Posted on 12 Oct, 2019 16:36:38

Na het welkomstwoord van Bram, de warming-up en het bereiken van volledige zuiverheid beginnen we vanavond met het Ave Maria.

Twee weken afwezigheid en een Bram die ons “a capella” laat zingen  maken hoorbaar dat we bij bepaalde passages niet vrij zingen. Dat zit ons niet lekker, want er komt een mooi Najaarsconcert op zondag 10 november aan. Er zit niets anders op dan de passage “Nunc et in hora” stevig door te akkeren. Het lijkt eigenlijk op inslijpen van de muzieknoten. Bram concentreert zich eerst op de baspartij. Dan volgen de alten en als het fundament staat, zingen we tenslotte allemaal samen. Bram spitst de oren en constateert dat nu alles klopt.

Op dezelfde manier gaan we aan de slag met Memory. Ook hier blijkt lokaal wat herstel nodig. Het koor werkt er hard aan en beleeft daar ook nog plezier aan.

Hoewel het programma nog niet officieel bekend is, wordt het na de pauze langzamerhand duidelijk. Bram geeft elke stempartij een eigen startnoot en laat Encore vervolgens Tjèbjè Pojiem zingen. Zonder begeleiding blijft Encore redelijk op hoogte. Dat is bij Castles in the air wel even anders. Door gelijk in te ademen, in lange zinnen te zingen en met steun van de pianobegeleiding komt het goed. In het verlengde daarvan nemen we ook Beyond the sea mee. Ook hier is sprake van ademnood en behoeft de dynamiek aandacht De componist heeft de crescendo’s niet voor niets geschreven! In dit blokje hoor natuurlijk ook het prachtige Stars of the summernight. De dynamiek komt hier volledig tot zijn recht.

Dan gaat het boek open bij “West Side Story”. Tonight hebben we zo vaak gezongen en toch durven maar weinig zangers het zonder hun boek aan. Een beetje onwennig zingen we Some where. En tot onze grote verrassing zingen we als laatste lied niet I feel pretty. Bram legt opnieuw Memory op de lessenaar. Het levert ons een geweldige oorwurm voor de komende week op.

Tussen twee haakjes. U heeft begrepen dat u al kaarten voor ons fraaie Najaarsconcert kunt kopen? Het zal die novemberzondag wel nat en grijs zijn. En van onze prachtige muziek krijgt menigeen een warm gevoel van binnen!



Donderdag 26 september 2019

Repetities Posted on 29 Sep, 2019 12:44:23

Vanavond is er een grote opkomst. De twee gastzangeressen dachten alleen maar te kunnen kijken, maar om de sfeer echt te proeven worden ze voorzien van bladmuziek. En ze doen volop mee!

Onze dirigent begint met de zangoefeningen. De eerste is een klusje “pomperompompom”. Via de toonladder met de klinkers u, o en a komen we bij het bekende “Con amore”. Een beetje feestelijk kijken hoort er wel bij!

Het koor draait warm met As long as I have music. Dit lied uit ons ijzeren repertoire is voor ieder koorlid een muzikale geloofsbelijdenis. Niet zo gek dus dat Bram vraagt “vrij” te zingen zonder boek, maar dit verzoek wordt schoorvoetend opgevolgd. Onze dirigent wijst ons op twee dingen: geniet van het voorspel en zorg voor de juiste uitstraling! Met zoveel zaken aan het hoofd zakken de dames toch na een paar regels weg. Bram slaat af, stelt bij en dan starten we opnieuw.

Nu de kop er af is vervolgen we met het romantische Down by the Salley Gardens. Ook hier hebben we de opdracht “niet te zakken”. Twee toonladders tussendoor laten horen dat Encore best zuiver kan zingen. Het lied vordert al aardig en de toon blijft steeds op peil. Maar bij de laatste regel gaat het toch mis. Bram herhaalt het tweede couplet. Hij probeert een toontje lager, maar dat blijkt geen succes. Als we de laatste regel aan één stuk zingen, lukt het wel.

Het Ave Maria van Mussner hebben we bijna onder knie. De dirigent is terecht kritisch en doet nog een paar partijrepetities. De regel “Nunc et in hora mortis nostrae” dient in één adem gezongen. Op deze manier wordt het mooier.  Als de bassen aan de beurt zijn, zetten ze tot verrassing van Bram een prima resultaat neer. De bassen hebben stilletjes met de andere partijen mee geoefend.  

Nog voor de pauze zingen we een volledig Ave Maria, waarbij Bram de solopartij voor zijn rekening neemt. Zo hadden we dit lied niet eerder gehoord en we zijn duidelijk onder de indruk. Met een vierstemmig Veni Jesu sluiten we de eerste helft van de avond af.

Na de koffie is het tijd voor een geheugentest. Hoeveel kennen we nog van Memory uit Cats? Het klinkt allemaal heel aardig, maar Bram is nog niet tevreden.  Door in lange zinnen te zingen verbetert de klank van het akkoord. En bij het “hummen” aan het einde is het wel de bedoeling om naar de dirigent te kijken. De tekst is niet zo moeilijk. Daar hoef je niet voor in het boek te kijken. In de laatste minuten zingen een compleet Memory.

Daarna zwaaien we dirigent uit, die voor de laatste keer naar Mokum terugreist. Volgende week is er geen koor, over twee weken wel. Hopelijk heeft Bram dan alles op orde.



« PreviousNext »