Blog Image

Repetitieblog

Repetities van Encore

OP dit blog kun je lezen wat we op de repetitie geoefend hebben en welke bijzonderheden over die avond te vertellen valt.

Donderdag 23 mei 2019

Repetities Posted on 02 Jun, 2019 21:55:11

Onze dirigent kijkt even rond en heet ons van harte welkom. Hij stelt
vast dat er sprake is van een select gezelschap. Met vier bassen en vier
tenoren moet het vanavond zeker gaan
lukken.

De toonladders gaan vanavond eerst naar beneden. We “pommen” vrolijk
omlaag tot de laagste noten onbereikbaar zijn en het geluid van Encore verstomd.
Bram slaat een toon aan om te controleren
of de Encore zangers niet vals worden. We kunnen u gerust stellen.

De repetitieavond wordt geopend met Veni
Jesu
van Cherubini. Dit lied wordt pas echt mooi als we het in lange lijnen
zingen. Ademhalen is een goede zaak, maar dat moet niet na drie woorden. Na de “a-capella-oefening”
kruipt Bram achter de pijpen en tovert een vrolijke Eurovisie mars tevoorschijn. Als Bram weer enigszins tot bezinnen is gekomen, krijgt Encore
de vrije hand en zingt een stemmige Veni Jesu
bij elkaar. Het blijft een wonder dat nieuwsgierige buurtbewoners hun kop niet
om de deur steken!

Het studielied van de avond is Memory
uit de musical “Cats”. Door uni solo te zingen maken we eerst kennis met de melodielijnen en daarna gaan we aan de slag. De “damdampartij” laten we nog maar even zitten. Vlot hebben we het vorige week ingestudeerde deel van het lied weer te pakken en storten we ons op het
laatste stuk. Het is zaak om goed op de inzetten te letten en voor we het weten
zingen we een behoorlijk stuk meerstemmig.

Als de koffiepauze voorbij is en keert Bram terug naar maatje 54. Daar moeten
we “hummen” en daar komt nog heel wat bij kijken. Nog is het niet genoeg, want
Bram neemt ook de “damdam” partij door. En
dan breekt het uur der waarheid aan. We zingen het lied helemaal vanaf het begin.
De conclusie is dat Memory behoorlijk
in de steigers staat en dat het erop lijkt. Intussen begrijpt u, dat het lied
nog niet voor uitvoering klaar is.

Bram houdt ervan om een repetitieavond feestelijk te besluiten. Wij
kijken dan ook niet vreemd op, als hij voorstelt om de liederen uit de “West Side
Story” te zingen. Met veel enthousiasme klinken Tonight, Somewhere en I feel pretty door de oefenruimte.

Jammer dat het volgende week Hemelvaartsdag is en het wel twee weken duurt voordat
we verder kunnen.



Donderdag 16 mei 2019

Repetities Posted on 19 May, 2019 11:39:15

We beginnen laat vanavond. Onze dirigent stuift ook later naar binnen en
neemt direct plaats achter de gereedstaande vleugel. In de aanloop naar het
jaarlijkse songfestival tovert hij de eerste deuntjes tevoorschijn, die
vervolgens enthousiast worden meegezongen. Ineens hangt er een enorme wolk van nostalgie!

We zingen kort in met “pompom” en hebben daarmee meteen de lip- en kaakspieren
los gekregen.
Bram stapt van de vleugel weg en geeft de sopranen, alten, tenoren en bassen
ieder een eigen toon. Nog even laat hij deze door Encore neuriën en als het
akkoord zuiver is, vertrekken we met Tjèbje
Pojèm
. Omdat de begeleiding ontbreekt en we hier en daar een half toontje
zakken, zijn de laagste noten helaas niet meer haalbaar. Goed luisteren naar
elkaar wil wel eens helpen.

Stars of the summernight klinkt
niet zoals het hoort. Bram slaat al na het eerste couplet af en duikt in de
tenorpartij. Ook herstelt Bram de balans
tussen de hoge en lage partijen.
En dan komt het moment waar alle Encorianen reikhalzend naar uitzien. Bram
maakt de balans op van ons laatste optreden en oordeelt positief. We mogen nog
een keer terugkomen. Dat wordt wel pas in november 2020.

Nu we de handen vrij hebben, kunnen we ons concentreren op het komende najaarsconcert
in november.
We maken kennis met het nieuwe lied Memory
uit de musical Cats en zingen daarom de melodielijn uni-solo door. Daarna bouwt
Bram het lied partij voor partij op. De “dam dam” mogen niet te luid en
eigenlijk klinkt de oefenvorm “nah nah” mooier. We pakken flink door en als de
pauze begint hebben we al tweederde van
het lied gedaan.

Na de koffie pakken we Memory
nog even op en daarna is het tijd voor de “hoogtepunten uit ons repertoire”. We
zingen Down by the Salley Gardens en
doen dat deels “a capella”. Of de vermoeidheid plotseling toeslaat? We zakken
een half toontje. Bram kruipt achter het klavier en houdt Encore met een goede
begeleiding op het juiste spoor. Bij Tonight
gebeurt het. In een “educatief moment” wordt de uitspraak van de tekst verder aangescherpt. Het tweede couplet gaat met begeleiding en klinkt al
heel stuk beter. De sopranen stijgen tot grote hoogte, als zij bij Somewhere de noten langer aanhouden.

Voor we het weten is de repetitie voorbij. Onder de klanken van Que será será gaan de stoelen aan de kant en
wordt de vleugel teruggeplaatst. De wolk van nostalgie trekt weer over!



Donderdag 9 mei 2019

Repetities Posted on 12 May, 2019 20:04:04

Vanavond is de laatste repetitie voor ons komende optreden. Met zoveel
zangers en zangeressen is de opkomst goed. De vakantie is voorbij en we
hebben er duidelijk zin in. Zodra onze stembanden zijn opgewarmd en het Con Amore zuiver klinkt, start onze dirigent
met het programma.

Bram laat Cantate Domino uit
het hoofd en “a capella” zingen. De zangers en zangeressen zetten hun beste
beentje voor. Een tevreden Bram gaat door met een tweede lied Sonntagmorgen. In de zachte passages blijkt een gebrek aan
ademsteun en langzaam zakken we in toonhoogte.
De oplossing is simpel: goed ademhalen en het ademapparaat op spanning houden. Weten
is één, in praktijk brengen blijkt toch lastig.

Bij de tweede keer Sunrise Sunset
wil Bram ons wel begeleiden op de vleugel en dat geeft meer houvast.

Uit de vrolijke mis van Cocone zingen we het Kyrië. Hier worstelt Encore nog even met een paar inzetten, maar
uiteindelijk krijgen we het lek boven.

Het tweede couplet van Lead me Lord ligt nog niet lekker in de mond. We
spreken af om voortaan na “God” en voor “the” een hapje lucht te nemen.

Zoals eerder gezegd zingen we laatste couplet van Beyond the sea dit keer niet. Bram zal met een tussenspel een
verbinding met Castles in the air maken.

Nog voordat we aan de koffie gaan, zetten we een prachtig Veni
Jesu
neer. Alleen het slot met de inzetten en crescendo’s behoeft nog extra
aandacht. Het slaapliedje Durme mag
wel iets zachter gezongen en bij As long
as I have music
sleutelt Bram aan de balans tussen sopranen en de andere
partijen.

Bram heeft vanavond een sterke focus en oefent met ons ook de gebruikelijke
liedjes van de kerkdienst. En zo staan we dan ook vol overgave het Welkomstliedje en Raak mij aan
te zingen.

Dan zit het programma voor komende zondag er op en komt Bram met een verrassing.
Op de plank staat Verleih uns frieden
een lied, dat we lange tijd niet hebben gezongen. Geen nood, want we beheersen het
uitstekend. Tot slot slaat Bram vier tonen aan en daarmee diept hij nog zo’n klassieker
op. Als laatste lied schalt Tjebje Pojiem door de ruimte. Vol zelfvertrouwen
zullen we zondag in Bennebroek verschijnen.



Donderdag 25 april 2019

Repetities Posted on 28 Apr, 2019 20:07:54

Na twee weken afwezigheid is het weerzien allerhartelijkst. We blijken
vanavond ruim op tijd aanwezig en Bram gaat beginnen met het soepel maken van
de stembanden. Daarbij gebruikt hij een nieuwe oefening. Nadat Encore met de Cantate
Domino
is opgewarmd, is het tijd voor een korte evaluatie van ons “show” in
Heemskerk. Bram was die dag aanwezig, maar door een griep beslist niet fit. Hij
kan zich van het optreden nog nauwelijks iets herinneren en dat is maar goed
ook! Encore besluit de blik op het volgende optreden te richten en dat wordt
vast en zeker beter.

Nog even flitst er een alt naar de tenoren en voor we het weten staan we al
Sonntagmorgen te zingen. Bram laat
dat “a capella” doen en haalt er nog een ingeslopen foutje bij de baspartij uit.
Ook bij dit lied blijkt een goede ademsteun van groot belang.

Daarna zingen we Sunrise Sunset
en dat gaat Encore goed af. Bram houdt het programma van de dienst aan en zo
komen we dan bij het Kyrie uit de mis
van Cocone. Een vrolijk lied, dat we evenwel devoot horen te zingen. De start
is volgens Bram erg “pianissimo” en dat komt omdat een aantal zangers het even
niet weet. De sopranen moeten aan de bak met de inzet van het “Christe eleison”
en samen met de alten, de bassen en tenoren komt het helemaal goed. Het blijft
bij dit lied opletten met de uitspraak. Zorgvuldig tuiten we de lippen, zodat
het als “kurië” klinkt en we zingen braaf “eléson”.

Het lievelingslied van Encore Lead
me lord
heeft vanaf vandaag een extra couplet. Het is wel even zoeken met
de tekst, zodat het op de muziek past.

Na de pauze zingen we maar twee coupletten van Beyond the sea. Dat komt omdat Bram dit lied verbindt met Castles in the air. De liederen lijken
veel op elkaar en klinken beide prachtig.

Het slot van Veni Jesu blijkt
in de praktijk nog lastig. Om op het juiste moment in te zetten, is tellen beslist
noodzakelijk. Tot overmaat van ramp zit er in dat slot ook nog een crescendo en
een decrescendo. Met een grote oefening “deurtje open en deurtje dicht” wordt
het wat!

Het slaapliedje Durme zit aan
het einde. Zo’n deuntje dient dan ook rustig te worden gezongen, wil je een
kind in Morpheus armen zingen. En daarin schuilt een gevaar! Met te weinig ademsteun
klinkt het zacht, maar wordt de zanger vals.

Bram vraagt ons As long as I have
music
uit het hoofd te zingen. Demonstratief doet hij zijn pianopartij van
de plank. Hij preludeert als Wibi en maakt er met ons een vrolijk lied van. En
dat is nou precies de bedoeling!



Donderdag 4 april 2019

Repetities Posted on 05 Apr, 2019 21:56:18

Volgens Bram is de griepepidemie bijna voorbij. Helaas heeft de griep vat
op Bram gekregen. Nu is Encore op alles voorbereid, maar niet op een optreden
zonder dirigent. Bram, optimistisch als altijd, hoopt er het beste van. We gaan
het zaterdag zien.
Brams stem is niet in orde, zijn gehoor gelukkig wel. Gezien deze
omstandigheden doen we een korte toonladder, maar wel een bijzondere. We zingen
joembalajajoen! Nou ja, voor een keertje
kan dat wel.

We zingen het programma van aanstaande zaterdag in de juiste volgorde. Na
As long as I have music spreekt Bram een
oordeel uit. De sopranen mogen bij de solo “meer gas” geven. En bij het refrein
mogen we best een beetje vrolijk kijken. Het is tenslotte de Mattheus Passion
niet! We doen het lied voor een tweede keer en een enkeling probeert er een
beetje bij te lachen.

De procedure herhaalt zich bij Cent
mille chanson.
Encore got talent! Na de uitvoering
spreekt de jury: Lieve sopranen, er is een regel die nog zuiverder kan.
Niet langer een scherpe I-klank zingen. Met getuite lippen wordt Beyond the sea een juweeltje!
Bij Down by the Sally gardens levert
alleen de laatste regel nog problemen op. Bram gaat hier op zijn strepen staan
en wil dat we hem aankijken. Een beetje meer “drama” mag ook wel. En Tonight
spreken we dus voortaan uit als “Tonig-tttttt”. Dat klinkt lekker! Na enige aansporing van Bram stijgen de sopranen in Somewhere tot grote hoogte.
En als de bassen bij I feel pretty
ook weten hoe ze de lage “I feel pretty” moeten zingen, komt Bram met een
verrassing. Als zaterdag de tijd dringt, breit hij de drie liedjes uit
Westside Story aan elkaar en zingen we een potpourri. De eerste twee liedjes zijn
zonder herhaling en met een volledige I feel
pretty
walst Encore het publiek de zaal uit! Overtuigd van ons kunnen, gaan
we met een gerust hart aan de koffie.

Na de pauze is er alle gelegenheid om eens in het repertoire van Encore te
duiken. Bram roept enthousiast Verleih uns
frieden
, maar komt er even later achter dat hij geen pianopartij paraat
heeft. Wij moeten meer uit het hoofd zingen. Nu is het de beurt aan Bram om het
geheugen te beproeven. Niet gehinderd door een regelmatig ritme sleept het zwabberende
pianospel Encore door dit lied van Mendelssohn. Het resultaat valt niet tegen,
maar Felix zou de wenkbrauwen hebben gefronst.

We naderen het hoogtepunt van de avond als Encore een workshop crescendo –
decrescendo krijgt. De dynamiek maakt Veni Jesu, Stars of the summernight en Sontagmorgen een stuk spannender.
Na Castles in the air en Let us wander zet Bram het voorspel van ons
volkslied in. Zodra we zijn opgestaan, neemt het pianospel een wending en overvalt
Bram ons met As long as I have music.
Er is geen tijd meer om het liedboek op
de juiste bladzijde open te slaan. Zingen uit het hoofd is de enige oplossing. Vreemd
dat we ons daar zo druk om maken, want altijd blijkt dat het met de
tekst wel lukt. En het resultaat is dat we het publiek meer toezingen en de klank stukken beter is.
Dat moeten we in Heemskerk ook maar zo doen.



Donderdag 28 maart 2019

Repetities Posted on 31 Mar, 2019 20:44:23

Bij het begin van elke repetitieavond is het raak. Een Bram die met
opgestoken neus voor Encore gaat staan en met één armzwaai het hele koor in de
startblokken zet. Er is zelfs bij Encore
nog sprake van enige discipline! De babbels over koetjes en kalfjes worden beëindigd
en als dat niet zo is, grijpt Bram op charmante wijze in. Alle aandacht gaat nu
uit naar de noten, die de stembanden rekken en strekken. De dirigent zingt een
toonladder voor en al bij de eerste inzet blijkt of de Encorianen de juiste
toon overnemen. Dan is ook meteen duidelijk wat voor repetitie het vanavond
gaat worden. Wel nu; dit wordt me een avond!

Behalve de tonen oefenen we ook de lipspieren. We “mommen” en Bram
verrast ons door “tweeënveertig en drieënveertig” te laten zingen. Dat is niet
eerder vertoond! Zodra we behoorlijk door de toonladder buitelen, stelt Bram
voor om het programma van het naderende concert achterstevoren door te nemen.

Enigszins verbaasd beginnen we met I
feel Pretty
, het lied waar we vorige week struikelend mee afsloten. Om ook
bij stroomuitval te kunnen zingen, kiest Bram voor de “a capella” aanpak. Bram
luistert tijdens het zwaaien met gespitste oren. Voor ons reden om extra ons
best te doen. Jammer genoeg blijken de bassen hier en daar op de verkeerde
hoogte in te zetten. Bram op zijn best,
haalt de foutjes eruit. Hetzelfde gebeurt bij Somewhere. We spreken af dat Bram tijdens het concert twee vingers zal
opsteken, als …….. we voldoende tijd hebben voor een tweede couplet.

Bram brengt Encore in de stemming van het liefdesduet Tonight , maar komt een tikkeltje
ondeugend bij de Zusters van de Liefde uit. Het lastige tussenstuk zingt Encore
helemaal goed. Daarop zet Bram de Raggle taggle gypsies in. Terwijl iedereen in de map bladert, laat hij Encore I Feel Pretty zingen zonder boek. Er breekt
lichte paniek uit, maar we zingen het beter dan we dachten. Die onzekerheid
blijkt onterecht. Opnieuw zet Bram ons met de Raggle taggle gypsies op het verkeerde been en verrast ons met Somewhere. Ook nu zingen we zonder boek
en dat gaat prima! Voor de derde keer zet Bram de Raggle
taggle gypsies
in, maar laat ons Tonight
zingen. Ook nu zonder boek erbij en dat klinkt ongelofelijk mooi. We worden er
een beetje stil van. Maar dat kan niet, want nu volgt toch echt de Raggle taggle gypsies. Na verwijdering
van een aantal foutjes is dit lied helemaal op orde en kunnen we met een gerust
gemoed aan de koffie.

Na de koffie staat de Down by the
Sally Gardens
op de lessenaar. Maar niet voor lang want voordat we het
weten, staan we alweer de Raggle taggle gypsies “a capella” te zingen. Bram maant ons dit lied wat zachter te zingen.
Bij Beyond The Sea sluit de
begeleiding prachtig aan bij Encore.
Cent Mille Chanson klinkt goed,
maar in het laatste deel hebben we de
neiging om te versnellen. Dat is natuurlijk niet de bedoeling. En dan komen we uit bij ons lijflied As long as I have Music. Dat lied zingen
we met overtuiging en klinkt als een klok.

Er is nog tijd over om Veni Jesu
en Stars
of the summernight
te zingen. Bij de laatste is er veel aandacht voor de
dynamiek. En moeten we de “I-klank” met getuite lippen zingen. De avond krijgt een bijzonder slot, als Bram Nichts soll uns scheiden wil zingen. Het blijkt er nog helemaal in
te zitten. Dat zegt iets over Encore, maar ook over de dirigent.



Donderdag 21 maart 2019

Repetities Posted on 25 Mar, 2019 21:39:12

Eindelijk. Het is lente! De zon gaat vroeger op en de vogels lijken te
kwinkeleren als nooit te voren. Na de algemene vergadering ontving onze
dirigent de blijde boodschap dat hij mag blijven. Bram doet dat graag en zet Encore onmiddellijk aan het werk met “oh Maria”. We ladderen omhoog en weer omlaag.
Met een aanstaand optreden wordt het tijd om het programma door te nemen en de
punten op de “i’ te zetten. En daarbij laten de sopranen zich niet afleiden door
een verdwaalde kruisspin. Of toch?

Encore zingt geroutineerd As long as I have music. Bram
laat het een tweede keer “a capella” uitvoeren en fileert vervolgens regel voor
regel. Als eerste worden de tenoren op het juiste spoor gezet. Daarna is het de
beurt aan Cent mille chanson. Ook
hier volgt de “a capella” aanpak en dank zij het scherpe gehoor van de dirigent
worden talloze ingeslopen foutjes verwijderd. Tot slot zingen we het lied compleet.

Vol goede moed begint Encore dan aan Beyond
the sea.
Het wordt een première in Heemskerk. De klank van de “i” is volgens Bram wat te scherp en dan is het een
goede zaak om de lippen te tuiten. De klank verbetert, maar laten we hopen dat
Encore op dat moment even niet wordt gefotografeerd. U zou op verkeerde indruk van Encore krijgen!

Down by the Sally Gardens is op
zich niet zo moeilijk om te zingen, maar het is wel belangrijk om het
ademapparaat op spanning te houden. Dat bevordert de zuiverheid van de klank.

Het wordt nu echt tijd om de tekst van de Raggle Tagle Gypsies te oefenen en zoveel mogelijk uit het hoofd te
zingen. Anders blijven we erover struikelen.

Bram zet Encore aan Tonight
(Westside Story) en neemt plaats op de achterste rij. Hij vraagt ons naar de
achterste rij te zingen. Dan moeten de gezichten rechtop, zodat het strottenhoofd
vrijkomt. De koppies mogen niet in het boek en dat is afzien.

De crescendo’s en decrescendo’s vliegen voorbij in Somewhere. De afwisseling van gevoelig naar daverend maken het lied
heel fraai. De avond vordert en de vermoeidheid slaat toe bij I Feel Pretty. Dit lied wordt op zich
wel goed gezongen, maar de tekst is af en toe rommelig. Hier ligt duidelijk nog een
klusje voor de volgende week.

En dan blijkt er nog tijd over voor het laatste lied. De bassen dreunen de
cadans in Tourdion en de sopranen
hebben moeite om de melodie aan te laten sluiten. Het mag de pret
niet drukken. Nog twee repetities te gaan en dan zingen we in Héémskerk. Of is
het nou Heemskèrk?



Donderdag 7 maart

Repetities Posted on 10 Mar, 2019 16:46:37

Op de drukbezochte repetitie van vanavond is het tv programma “Typisch
..” een veel besproken onderwerp. Het is verbazingwekkend dat Encore niet in
het programma is opgenomen. Misschien een gemiste kans. Misschien omdat er ook
koorleden uit omliggende plaatsen lid zijn. Encore is wel Heemsteeds, maar niet
typisch!

Opgetogen vanwege de grote opkomst start Bram met veel energie de zangoefeningen.
Al snel volgt het eerste lied: Beyond the
sea.
De dames zijn duidelijk verrast door de performance van de heren en beduusd
zakken ze na de eerste twee maten al een
hele toon. Reden voor Bram om in te grijpen en flink bij te sturen. Het leidt
tot het gewenste resultaat.

Bij Veni Jesu zingt Encore de
meeste noten goed, maar moet er duidelijk nog veel gebeuren. Dat is op een
repetitie geen schande. Het is wel zaak om dit lied goed in te studeren. Bij de
herhaling is sprake van een “fermate” en worden we vriendelijk verzocht om naar
de dirigent te kijken. Bram constateert dat de drie tenoren een noot te laag
zitten. Door elke partij aandacht te geven bouwt Bram het stuk weer op. Zodra we
Veni Jesu goed zingen, buigt hij zich
over het slot. Vooral de laatste noten moeten zacht worden gezongen. Nog voor
de pauze heeft Bram het voor elkaar en kunnen we tevreden aan de koffie.

Als dank voor een traktatie zingen we de jarige en onze dirigent een
“lang leven” toe. Op “verzoek” van het feestvarken vertolkt Encore Stars of the summernight. Daar blijken
we de noten wel te kennen, maar zingen we eerlijk gezegd ronduit vals. En dat
is natuurlijk Encore onwaardig.

Na alle studie vindt Bram het tijd om de hoogtepunten uit ons repertoire
te zingen. Stay with me en Sunrise Sunset klinken als een klok. Dan
bladeren we door naar “Westside Story”. Bij Tonight
mag de uitspraak een beetje meer “Heemsteeds”. Bij Somewhere zitten we net iets onder de toon, maar dat kan gebeuren
aan het einde van een repetitieavond. Het slotlied van de avond I feel pretty geeft een goed gevoel.

Volgende week zingt Encore niet en hebben we onze jaarlijkse
ledenvergadering. Bram zegt ons te zullen missen. Wij Bram ook!



« PreviousNext »